هر چند سال یک بار کسی اعلام میکند ایمیل مرده است. بعد همان آدم خبرنامهٔ خودش را راه میاندازد. دلیلش ساده است. ایمیل تنها کانالی است که فهرست مخاطبش مال خودتان است.
این نکته را جدی بگیرید. فالوئرهای اینستاگرام شما مال اینستاگرام است. اگر فردا حساب شما بسته شود یا الگوریتم عوض شود، ارتباطتان با آن آدمها قطع میشود و کاری از دستتان برنمیآید. فهرست ایمیل یک فایل است که در اختیار خودتان است. این تنها دارایی بازاریابی است که کسی نمیتواند از شما بگیرد.
ولی ایمیل مارکتینگی که اغلب کسبوکارهای ایرانی انجام میدهند کار نمیکند و دلیلش هم روشن است.
اشتباه اول این است که فهرست را میخرند. فهرست خریداریشده یعنی فرستادن ایمیل به آدمهایی که هیچوقت اجازه ندادهاند. نتیجهاش رفتن به پوشهٔ اسپم است و بعد از آن، حتی ایمیلهای شما به مخاطب واقعی هم به اسپم میرود. یک بار خراب کردن اعتبار دامنه، ماهها طول میکشد تا درست شود.
اشتباه دوم این است که فقط وقتی ایمیل میفرستند که چیزی برای فروش دارند. مخاطبی که در شش ماه گذشته از شما فقط سه تا تخفیف دیده، یاد میگیرد ایمیل شما را باز نکند. نسبت معقول این است که بیشتر ایمیلها چیزی بدهند و کمترشان چیزی بخواهند.
اشتباه سوم موضوع ایمیل است. موضوع تنها چیزی است که تصمیم باز کردن را میگیرد و اغلب آخرین چیزی است که به آن فکر میشود. موضوع خوب کوتاه است، مشخص است و وعدهای میدهد که متن به آن عمل میکند. موضوع فریبنده یک بار جواب میدهد و دفعهٔ بعد اعتماد را میبرد.
اشتباه چهارم نداشتن یک ایمیل خوشامد است. لحظهای که کسی تازه در فهرست شما ثبتنام کرده، بالاترین توجه را دارد. اگر آن لحظه چیزی دریافت نکند و سه هفته بعد اولین ایمیل شما برسد، اصلاً یادش نمیآید کجا ثبتنام کرده بود.
و یک نکتهٔ عملی برای شروع. لازم نیست از روز اول سراغ ابزار گران بروید. با یک فهرست دویست نفره و یک ایمیل ماهانه شروع کنید. اگر نتوانید برای دویست نفر ایمیلی بنویسید که باز شود، برای بیست هزار نفر هم نمیتوانید.